เบรกทีมชาติใกล้มาถึง: บอกลาผู้เล่นของคุณ และอาจรวมถึงผู้จัดการทีมด้วย

บางทีช่วงเวลาที่บอกอะไรมากที่สุดในเกมที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด พลิกกลับมาเอาชนะโรม่า คือตอนนกหวีดสุดท้าย กล้องจับไปที่ Michael Carrick ซึ่งจับมือกับ Gian Piero Gasperini ก่อนจะมองไปรอบๆ พยายามนึกว่าหลังจากชัยชนะคุณควรทำอะไร

จากนั้นกล้องก็ตัดไปที่ Jason Wilcox ผู้อำนวยการฟุตบอล และ Omar Berrada ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ทั้งคู่ปรบมือด้วยสีหน้าเศร้าหมองที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้ ราวกับเป็นการปรบมือหนึ่งนาทีในนาทีที่ 87 ให้กับแฟนบอลวัยแปดสิบปีที่เสียชีวิตอย่างสงบใน sleep เมื่อต้นสัปดาห์ (น่าจะไม่ใช่ในเกมของยูไนเต็ด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้)

แน่นอนว่ามีกฎเกี่ยวกับการยิ้มเมื่อคุณเกี่ยวข้องกับสโมสรฟุตบอลที่กำลังล้มเหลว ผู้เล่นจะถูกมองว่าไม่สนุกสนานในสัปดาห์หลังความพ่ายแพ้ ผู้จัดการทีมต้องจริงจังเกือบตลอดเวลา ยกเว้นเมื่อโทรศัพท์ของนักข่าวดังขึ้นในงานแถลงข่าว ซึ่งเป็นช่วงเวลาตลกขบขันพอๆ กับนกพิราบบินลงมาที่เซนเตอร์คอร์ต

ดังนั้นจึงสมเหตุสมผลที่ Wilcox และ Berrada ไม่ถอดเสื้อและสะบัดเสื้อกั๊ก Ineos ของพวกเขาบนหัวตอนจบเกม เช่นเดียวกับอีกคนที่รู้จักกันในชื่อหัวหน้าฝ่ายสรรหานักเตะ Christopher Vivell ซึ่งยืมเสื้อคลุมล่องหนของ Rodri มาตลอดเรื่องนี้ ในบรรดาการผ่านฟรีทั้งหมดในเกมตอนนี้ เขาเล่นได้อย่างยอดเยี่ยม

แต่พวกเขาเคร่งขรึมเพราะเพิ่งตกลงเงื่อนไขกับ Unai Emery ในช่วงพักครึ่งหรือเปล่า (อย่าฟ้องผมนะ Nassef นั่นมันเงอะงะ ผิด และพูดเล่น ไม่เป็นไร ทำต่อไป ไต่ขึ้นต่อไป รักมากๆ xoxoxox) คุณไม่สามารถตำหนิพวกเขาได้ และ 45 นาทีต่อมา ยูไนเต็ดก็กลับมา! มันเป็นการพลิกสถานการณ์ที่น่าทึ่ง ฟุตบอลที่ aggressive และเน้นเกมรุกแบบนั้นหายไปไหน?

มีโชคค่อนข้างมาก – จุดโทษที่พลาดและต้องเตะใหม่, การเตะพลาดอย่างรุนแรง, โรม่า พลาดโอกาสมากมายก่อนพักครึ่ง ช่วงเวลาเหล่านั้นทั้งหมดอาจเป็นสัญญาณของจุดจบ ไม่น่าเป็นไปได้ที่จุดโทษนั้นจะเป็นช่วงเวลาของ Mark Robins/Adrian Heath ของ Carrick แต่ถ้าชนะในบ้านกับแอสตัน วิลลา ในวันอาทิตย์ ก็ไม่เกินความเป็นไปได้ที่เขาจะพลิกฤดูกาลกลับมา

และก็ไม่เกินความเป็นไปได้ที่ยูไนเต็ดจะบริหารได้แย่จนได้ชัยชนะโชคดีเหนือวิลลา ยึดติดกับ Carrick และกลับไปสู่สิ่งที่เราเห็นและจบลงด้วยการอยู่รอดแบบสเปอร์สในวันสุดท้าย คุณคงได้ยินผู้เชี่ยวชาญทุกคนพูดถึงผู้บริหารที่รอเบรกทีมชาติเพื่อตัดสินใจ

บางที Sim Jim Ratcliffe อาจเห็นว่าทีมแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ให้เนื้อหาเรามากแค่ไหนในเบรกครั้งก่อนและต้องการพื้นที่คอลัมน์ แต่ไม่ใช่แค่ Carrick ที่จะต้องเหงื่อออกขณะดูการแสดงซ้ำของ Pointless Celebrities หรืออะไรก็ตามที่มาแทน Match Of The Day เมื่อพรีเมียร์ลีกหยุดพักหนึ่งสัปดาห์ มีผู้จัดการทีมห้าคนที่อาจไม่อยู่ในตำแหน่งเมื่อเรากลับมาทั้งหมด

จากล่างขึ้นบน: Régis Le Bris ที่ซันเดอร์แลนด์ ซึ่งจะเปิดบ้านรับเชลซีที่เก่งเรื่องรุกแต่แย่เรื่องรับในวันอาทิตย์ นี่จะเป็นกรณีคลาสสิกของการตกเป็นเหยื่อของความสำเร็จของคุณเอง ผ่านเข้ายุโรปเป็นครั้งแรกในรอบกว่า 50 ปี ล้มเหลวในการสรรหานักเตะอย่างเพียงพอ แล้วก็ไล่ผู้จัดการทีมที่บรรลุความสำเร็จนั้นออก แต่ถ้าบรอมลีย์สามารถไล่ Andy Woodman ออกได้ อะไรก็เป็นไปได้

ถ้าคุณต้องการหลักฐานว่าทุกอย่างไม่ดีที่สนามสเตเดี้ยม ออฟ ไลท์ เพื่อนคนหนึ่งเพิ่งนั่งแท็กซี่หรูในยาร์มที่มีหมายเลข 34 ปักอยู่บนเบาะทุกที่นั่ง พร้อมจอสามจอและท้องฟ้ายามค่ำคืนบนเพดาน ถ้า Granit Xhaka กำลังขาย Renault Espace ที่ปรับแต่งของเขา บางที Le Bris อาจสูญเสียห้องแต่งตัว หรือไม่ก็ Granit แค่ปัก Hummer

ฟังนะ ผมมีแหล่งข่าวไม่มาก ดังนั้นผมทำได้แค่ใช้สิ่งที่ผมมี ในอันดับที่ 19: Oliver Glasner และน็อตติงแฮม ฟอเรสต์ เกมในบ้านที่ยากกับแมนเชสเตอร์ ซิตี้* ช่วงสายวันเสาร์ คำพูด "การประนีประนอมมากเกินไป" ของเขาทำให้ผมนึกถึงโฆษณาน้ำหอมที่สับสนในช่วงปี 2010 ที่ชายคนหนึ่งประกาศในงานแถลงข่าวว่าเขาจะไม่เป็นคนที่ถูกคาดหวังให้เป็นอีกต่อไป โดยไม่สนใจความจริงที่ว่าไม่มีใครรู้ว่าเขาถูกคาดหวังให้เป็นอะไรตั้งแต่แรก

Glasner พูดถึงผู้เล่นหรือการมีอยู่ที่ looming ในห้องกรรมการ? Evangelos Marinakis ยืนกรานที่จะเล่น rondos หรือเปล่า? หรือ Glasner ใช้เวลาสามเดือนที่ผ่านมาบอก Liam Delap ให้พยายามลดความแรงและเลือกวางตำแหน่ง โดย Delap ยืนกรานที่จะใช้ "พลังยิง – 99" ของเขาทุกโอกาส? ในอันดับที่ 18: Pierre Sage ที่คริสตัล พาเลซ

เขาไม่มีอะไรดีๆ ให้มากนัก ผมพูดแทนคนอื่นไม่ได้