Unai Simón ปิดสัปดาห์แห่งตำนานด้วยอีกค่ำคืนอันพิเศษ

เป็นครั้งที่สามในรอบหกวันที่ทุกคนลุกขึ้นยืนปรบมือให้ Unai Simón ในชุดดำสนิทต่อหน้าทั่วโลก เขาได้รับการยกย่องให้เป็นผู้รักษาประตูชายยอดเยี่ยมแห่งปี ถือถ้วย Lev Yashin พวกเขาปรบมือให้เขาที่ London Palladium ในคืนวันจันทร์ และก่อนเกมจะเริ่มที่ San Mamés เมืองบิลเบาในวันอาทิตย์

ตอนนี้ ท่ามกลางความดุเดือดของดาร์บี้แคว้นบาสก์นัดที่ 197 มีอีกช่วงเวลาหนึ่งที่มีความหมายและตราตรึงยิ่งกว่า เสียงเชียร์อีกครั้งที่เปิดทางให้กับบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่า นั่นคือการชื่นชมในตัวเขาในฐานะคนคนหนึ่ง ไม่ใช่แค่ผลงานของเขา ปิดสัปดาห์ที่จะเป็นของเขาตลอดไป ซึ่งหมายความว่ามันจะเป็นของพวกเขาตลอดไปเช่นกัน

Real Sociedad และ Athletic Club ต่อสู้กันมา 72 นาที และสกอร์เป็น 2-1 เมื่อ Simón พุ่งออกไปเซฟลูกที่ปฏิเสธโอกาสตีเสมอของ Carlos Soler และเกินกว่าจะเชื่อได้ เมื่อบอลกระเด็นออกจากฝ่ามือของเขา San Mamés ก็ระเบิด

แล้วมันก็เกิดขึ้น ไม่ต้องสนใจว่า Athletic ยังต้องชนะดาร์บี้และต้องป้องกันลูกเตะมุม ลืมไปได้เลยว่าสกอร์นำอยู่เพียงลูกเดียว ทีมเยือนบุกไม่หยุดตอนนี้และยังเหลืออีก 25 นาทีให้ต้านทาน ที่สนามซึ่งทุกคนเรียกว่ามหาวิหาร สถานที่แห่งพิธีกรรมและศาสนพิธีที่ไม่เหมือนใคร ผู้ชุมนุมทั้งหมด 50,092 คน เริ่มปรบมือ เริ่มแล้วและไม่หยุด

เป็นเวลาหนึ่งนาที หรืออาจจะมากกว่านั้น มันเหมือนกับว่าแมตช์ที่สำคัญที่สุดไม่สำคัญเลยชั่วขณะ จางหายไปจนเหลือเพียงเขาและพวกเขาอยู่ด้วยกัน นั่นเป็นเพียงหนึ่งในการเซฟยอดเยี่ยมสี่ครั้งของ Simón ที่ช่วยให้ Athletic ยุติสถิติชนะดาร์บี้สี่นัดติดของ La Real การเซฟเหล่านั้นและประตูจาก Iñaki Williams และ Álex Berenguer ทำให้พวกเขาชนะ 2-1

มีช่วงหกนาทีในครึ่งแรกเพียงช่วงเดียว ทันทีหลังจาก Luka Sucic ตีเสมอเป็น 1-1 ซึ่งเขาเซฟจาก Ander Barrenetxea นาทีที่ 33, Sucic นาทีที่ 34 และ Mikel Oyarzabal นาทีที่ 38 แล้วทำให้ทุกคนใจหายวาบเมื่อเขาลดไหล่แล้วเลี้ยงบอลผ่าน Oyarzabal นาทีที่ 40 แต่นี่ ลูกสุดท้ายนาทีที่ 72 ดีที่สุด มันยังเป็นจุดสูงสุดของค่ำคืนอันพิเศษและหกวันอันเป็นเอกลักษณ์ ชนิดที่ตำนานถูกสร้างขึ้นมา

"เรารู้อยู่แล้ว ถ้าใครยังมีข้อสงสัยเกี่ยวกับถ้วยรางวัลนั้น ตอนนี้วางไว้ข้างได้เลย" Edin Terzic โค้ชของ Athletic กล่าว แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องที่ Simon ได้ถ้วยมา แต่มันคือวิธีที่เขาได้มาและเมื่อไหร่ ในวันจันทร์ Simon ขึ้นเที่ยวบิน Vueling จากบิลเบาไปงาน Ballon d'Or

แชมป์โลกและผู้ทำสถิติทัวร์นาเมนต์เช่นกัน แม้ว่าวันนั้นที่นิวเจอร์ซีย์เขาพูดว่า "ถ้าถุงมือของผมพูดได้ มันคงบอกว่าพวกเขาไม่ต้องทำอะไรมาก" เขารู้ว่ามีโอกาสคว้ารางวัลผู้รักษาประตู เขาครุ่นคิดมาหลายสัปดาห์ว่าเขาจะพูดอะไร จัดเรียงความคิดขณะขับรถเข้า Lezama ทุกเช้าอย่างที่เขาทำมาเกือบทุกวันตลอด 15 ปี

กว่าจะขึ้นเวที Palladium เขาก็รู้แล้ว กล่าวด้วยประกายในดวงตาและไม่มีโน้ต ด้วยเสียงที่มั่นคง คำกล่าวมีความยาว 491 คำและใช้เวลา 2 นาที 21 วินาที มันสมบูรณ์แบบด้วย สเปนหลงใหลกับมัน ความปกติที่ผิดปกตินี้ การแสดงออกของชายคนหนึ่งที่เข้ากับกีฬาและสังคมของมันได้อย่างลงตัว

การขอบคุณผู้คนไม่ใช่เรื่องแปลก ใช่ แต่มันไม่มีอะไรที่เกินเลย ไม่มีอะไรแบบฮอลลีวูด ไม่มีการวางท่า ไม่มีการหลงตัวเอง การเฉลิมฉลองเดียวคือวัฒนธรรมของเขา แต่กลับมีความจริงใจแบบเรียบง่าย ขอบคุณต่อ cuadrilla ของเขา เพื่อนตลอดชีวิตที่ยังอยู่ตรงนั้น ทำให้ทุกอย่างดูเบาสบาย คู่ชีวิตที่เป็น "โอเอซิสแห่งความสงบ" ซึ่งเขารู้ว่าเขาต้องการในเกมนี้ พ่อแม่ที่นำทางเขา ผู้รักษาประตูที่ร่วมฟุตบอลโลกกับเขา และเพื่อนๆ Óscar De Marcos, Iñigo Lekue และ Gorka Guruzeta ที่เป็นนักฟุตบอลที่ดูไม่เหมือนนักฟุตบอลที่สุดเท่าที่คุณจะพบ

ถึง José Ángel Iribar ผู้รักษาประตูในตำนานของ Athletic ซึ่งมีรูปปั้นอยู่นอก San Mamés และรู้สึกถึงการมีอยู่ของเขาทั่วทุกมุมภายใน สถานที่ที่พวกเขาสวมชุดดำเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ถึง Koldo Asua โค้ชที่บอกเด็กหนุ่มที่มาถึงบิลเบาให้ทิ้งอีโก้ไว้เบื้องหลัง สิ่งที่สำคัญจริงๆ คือมรดกความเป็นมนุษย์ที่คุณทิ้งไว้ ไม่ใช่ถ้วยรางวัลที่คุณได้มา การเป็นที่จดจำในฐานะคนดี

ถึงทุกคนที่เขากล่าวว่าสอนให้เขารักสโมสร และเหนือสิ่งอื่นใดคือแฟนบอล นี่คือฤดูกาลที่เก้าของ Simón ในทีมชุดใหญ่ของ Athletic ซึ่งเขาเข้าร่วมตอนอายุ 14 เขาอาจจะไม่ได้มีโอกาสเลยก็ได้ ในฤดูร้อนปี 2018 ขณะอายุ 21 และเป็นตัวเลือกที่สี่ เขาถูกปล่อยยืมตัวไป Elche แต่แล้ว Chelsea ก็เซ็นสัญญากับ Kepa Arrizabalaga และ Iago Herrerín ก็บาดเจ็บ

และการเจรจาสัญญาก็กลับมาเริ่มใหม่